Ελληνική λογοτεχνία

'Η ζωή είναι πολύ σύντομη για τα καλά βιβλία, πρέπει να διαβάζουμε μόνο εξαιρετικά βιβλία''. Τίμπορ Φίσερ (Under the frog)

Monday, January 08, 2007

 

(20) αδικημένα βιβλία 2006 (μέρος 2ον)

No 19, Νερό στο πρόσωπο, Νίκος Χουλιαράς (εκδόσεις ΝΕΦΕΛΗ)
Δεκαεπτά αφηγήματα συνθέτουν την τελευταία δουλειά του ζωγράφου και πεζογράφου Νίκου Χουλιαρά ’’Νερό στο πρόσωπο’’ (εκδόσεις ΝΕΦΕΛΗ) που έτυχε εξαιρετικά καλής υποδοχής από τους κριτικούς αλλά δεν βρήκε θέση στα ευπώλητα της χρονιάς. Δεκαεπτά ιστορίες χωρίς κεντρικό νόημα ή κοινό άξονα, μια περιδιάβαση σε σύγχρονες αστικές ασθένειες όπως η μοναξιά και ο εγκλωβισμός ψυχών στις μεγαλουπόλεις. Αυτό-εξομολογητικό αλλά και αυτοσαρκαστικό το βιβλίο με κορυφαία, πιστεύω, στιγμή ένα από τα τελευταία (με βάση τη σειρά που παρουσιάζονται τα διηγήματα) και τίτλο ’’Αυτό που πρόκειται να γίνει’’ όπου ο συγγραφέας μιλάει με απόλυτη αξιοπρέπεια και συμβιβασμένος με την ιδέα, για τον…θάνατό του! Συνολικά, η καλλιτεχνική αγωνία και ο στόχος της παραγωγής ενός έργου bigger than life αναδύεται από όλες σχεδόν τις σελίδες της δουλειάς του Χουλιαρά. Παρότι, ο συγγραφέας δεν απεργάζεται πρωτότυπα θέματα τη διαφορά κάνει όχι η υπόθεση ή το σενάρια που διαλέγει αλλά η περιγραφή του που σε πολλά σημεία κινείται σε ονειρικά επίπεδα. Το βιβλίο παρότι φαινομενικά δεν ασχολείται με ένα κοινό θέμα, όπως οι περισσότερες συλλογές διηγημάτων, είναι ’’σφικτό’’ με συνεκτική γραφή. Από το εναρκτήριο διήγημα ’’Δωμάτιο στο σκοτάδι’’ γίνεται αντιληπτό ότι θέλει να δώσει ένα προσωπικό στίγμα στην όλη προσπάθεια αφού στην ουσία περιγράφει το…στενάχωρο σπίτι του και ότι δεν σκοπεύει ούτε αυτή τη φορά να πατήσει στην κλασική φόρμα ή στη γραμμική γραφή και αφήγηση. Εκτός από τα δύο διηγήματα που ήδη μνημόνευσα αξίζουν παραπάνω από μια ανάγνωση ’’Βρέχει στους δρόμους της Καραβατιάς’’ (αφορμή και ζητούμενο τα πρόσωπα μιας φωτογραφίας), ’’Το προσωρινό δέντρο’’ (κεντρικό θέμα ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο στο Σύνταγμα αλλά στην πραγματικότητα μια φωνή καταγγελίας για τον εικονικό ψευτόκσμο της τηλεόρασης), το ’’Αληθινό μου σπίτι’’, το ’’Πράγμα που θα το’λεγαν χειμώνα’’ και ΄΄Οι ηθοποιοί της οδού Ξενίας’’. Αξιόλογη δουλειά που ατυχώς δεν έτυχε καθολικής αναγνωστικής αποδοχής.
Comments:
Καλημέρα σας και Καλή χρονιά.
Σας διαβάζω αρκετά καιρό μια που πάσχω κι εγώ από την ανίταη ασθένεια της ανάγνωσης. Μπορεί μερικές φορές να διαφωνώ αλλά τις περισσότερες φορές νομίζω ότι είστε μέσα στο μυαλό μου. Εξαιρετική ιδέα τα αδικημένα βιβλία.
 
Έχω μείνει άφωνη.

Αναγνώστη, δεν ξέρω τι συνέβη. Σίγουρα όμως πρόκειται περί θαύματος.Σε επισκέφθηκε το λογοτεχνικό πνεύμα των Χριστουγέννων;ξύπνησες ένα πρωϊ και αποφάσισες (μια και καλή) να πεις τα πράγματα με το όνομά τους; Σε είχα καταλάβει αλλιώς; (ή δεν σε είχα καταλάβει, όπως νόμιζα;)
Τα Χρυσά Βατόμουρα μόνο μιλιά δεν έχουν να μιλήσουν. Πολύ γροθιά στο τομάρι του συστήματος.

Θα μείνω με την απορία.
Ένα έχω να σου πω,παιδί μου. Keep on moving!!!

Τα σέβη μου.
 
@maro k
Η ομορφιά των βιβλίων και της ανάγνωσης είναι η ερμηνεία που δίνει ο καθένας μας σε κάθε λέξη, πρόταση ή σελίδα. Και πάντοτε είναι διαφορετική, σπανίως ταυτόσημη με του άλλου. Συνεπώς, αγαπητή μου, η διαφωνία στην προκειμένη περίπτωση είναι γόνιμη. Τα αδικημένα όπως και τα υπερτιμημένα βιβλία της χρονιάς τα ξεκίνησα από πέρσι και μπορείτε να βρείτε τις αντίστοιχες λίστες στο αρχείο του μπλογκ (Ιανουάριος 2005). Χωρίς διάθεση ανταπόδοσης των κομπλιμέντων το μπλογκ σας, που μόλις το αντιλήφθηκα είναι εξαιρετικής ευαισθησίας.
 
@solaris
Μυστήριο η ψυχή του αναγνώστη
 
Αναγνώστη αφήνω μίαν απλήν καλησπέρα, ανευ σχολίου, καθόσον το βιβλίο δεν ανέγνων.
 
Καλησπέρα. Βρίσκω πολύ ενδιαφέρον το μπλογκ. Είναι δυο τρία μπλογκ που ξέρουν πολύ καλά τι λένε και έχουν σοβαρότητα. Έχω μια απορία σχετικά με τα υποτιμημένα βιβλία. Γιατί δεν βαθμολογούνται αφού κρίνονται και αυτά όπως τα άλλα. Να ξέρουμε τι αξία τους προσδίδει το μπλογκ. Το σγκεκριμένο δεν το έχω διαβάσει. Έχω διαβάσει άλλα του ίδιου συγγραφέα.
 
@hxaria
Ενδιαφέρουσα η πρόταση και σωστή η παρατήρηση με μια πολύ μικρή ένσταση-απάντηση από την πλευρά μου. Τα βιβλία για τα οποία συνήθως γράφω την άποψή μου (και την εντελώς υποκειμενική βαθμολογία) κρίνονται αποκλειστικά με λογοτεχνικά-αναγνωστικά κριτήρια. Αυτή η εικοσάδα βιβλίων έχει και άλλα κριτήρια επιλογής λιγότερο λογοτεχνικά όπως π.χ. την εμπορική πορεία και αποδοχή τους από το κοινό ή την αντιμετώπιση από τους κριτικούς. Γι' αυτό ακριβώς απέφυγα τη βαθμολογία. Στην εικοσάδα ούτως ή άλλως υπάρχουν βιβλία για τα οποία ήδη έχω γράψει και μια απλή ασναδρομή στο αρχείο του μπλογκ αρκεί για να δείτε τη ''βαθμολογία'' τους.
 
...Μυστήριο, δε λες τίποτα! Έχω αρχίσει να σε φοβάμαι.
 
Post a Comment



<< Home

This page is powered by Blogger. Isn't yours?