Ελληνική λογοτεχνία

'Η ζωή είναι πολύ σύντομη για τα καλά βιβλία, πρέπει να διαβάζουμε μόνο εξαιρετικά βιβλία''. Τίμπορ Φίσερ (Under the frog)

Monday, October 02, 2006

 

Bραβείο ένα...μήλο αξίας 3.000 ευρώ

’’Φουντώνει’’ μετά από χρόνια η ιστορία με τους λογοτεχνικούς διαγωνισμούς και από την όλη διαδικασία μόνο οφέλη μπορεί να προκύψουν. Διαγωνισμό για το καλύτερο βιβλίο της χρονιάς προκήρυξε το ’’Να ένα μήλο’’ της Λώρης Κέζα. Αντιγράφω τη σχετική ανακοίνωση και τα σχόλια ακολουθούν:
’’Το να ένα μήλο θεσπίζει βραβείο μυθιστορήματος με χορηγό την εταιρεία Lamda Pharmaceuticals. Το έπαθλο είναι 3.000 ευρώ. Στην επιτροπή συμμετέχουν οι συγγραφείς που έχουν συνεργαστεί με το έντυπο δημοσιεύοντας έστω και ένα κείμενο.
Η διαδικασία ολοκληρώνεται σε τρεις φάσεις.
Α. Κάθε μέλος της επιτροπής προτείνει ένα μυθιστόρημα. Ο ευρύς κατάλογος κοινοποιείται την 1η Φεβρουαρίου.
Β. Τα βιβλία βαθμολογούνται. Κάθε μέλος έχει στη διάθεσή του δέκα βαθμούς που μπορεί να τους κατανείμει κατά την κρίση του, σε ένα ή περισσότερα βιβλία. Ο βραχύς κατάλογος με πέντε τίτλους ανακοινώνεται την 1η Μαρτίου.
Γ. Τα μέλη ψηφίζουν για το βιβλίο που θα λάβει το βραβείο. Η τελετή απονομής ορίζεται για την 1η Απριλίου.
Δεν είναι απαραίτητη η συμμετοχή και στις τρεις φάσεις της διαδικασίας. Μπορεί δηλαδή κάποιο μέλος να πάρει μέρος μόνο σε μια (π.χ. απευθείας στην τελική ψηφοφορία).
Μπορούν να πάρουν μέρος στην επιτροπή και εκείνοι που είναι δυνητικά υποψήφιοι (έχουν δηλαδή εκδώσει μυθιστόρημα στην διάρκεια του έτους). Επιπλέον μπορούν να προτείνουν και να ψηφίσουν το δικό τους βιβλίο. Οι προτάσεις και οι ψήφοι κατατίθενται ονομαστικά και γραπτώς. Μπορούν να αποσταλούν στην ταχυδρομική θυρίδα του περιοδικού Τ.Θ. 31740 Τ.Κ. 10035 ή ηλεκτρονικά στη διεύθυνση na_ena_milo@yahoo.gr.
Τα υποψήφια βιβλία πρέπει να έχουν γραφτεί στα ελληνικά και να έχουν κυκλοφορήσει από εκδοτικό οίκο της Ελλάδας. Το βραβείο είναι ετήσιο. Φέτος δηλαδή αφορά μυθιστορήματα που κυκλοφόρησαν από την 1η Ιανουαρίου ως τις 31 Δεκεμβρίου 2006’’.
Αρχικά, να γράψω ότι η ιδέα μοιάζει πολύ ελκυστική γιατί στην ουσία πρόκειται για ένα ’’ανοικτό’’ διαγωνισμό όπου μπορεί να πάρει μέρος ο καθένας, έστω και αν για αρκετούς συγγραφείς θα είναι μάλλον απωθητική (για λόγους αξιοπρέπειας) η…αυτό-πρόταση και ψήφιση των έργων τους. Μια μικρή ένταση που έχω, την ίδια ακριβώς που με κάνει επιφυλακτικό και με τα βραβεία του περιοδικού Διαβάζω…Τα μέλη της επιτροπής δεν έχουν διαβάσει και δεν θα διαβάσουν όσα βιβλία προταθούν αλλά θα κρίνουν με βάση ότι ήδη έχουν διαβάσει. Αν στον λεγόμενο ’’ευρύ κατάλογο’’ συμπεριληφθούν 200 βιβλία για παράδειγμα, πάλι το πλεονέκτημα θα το έχουν οι πλέον εμπορικοί των συγγραφέων αφού στατιστικά θα τους έχουν διαβάσει οι περισσότεροι των συμμετεχόντων στην επιτροπή. Ο πλέον αξιοκρατικός και με πιστότητα αποτελεσμάτων διαγωνισμός θα ήταν εκείνος που θα μπορούσε να εγγυηθεί ότι όσα βιβλία προταθούν θα διαβαστούν ταυτόχρονα από τα μέλη μιας διευρυμένης επιτροπής. Επειδή, όμως είναι φανερό ότι ζητάω…πολλά, καλό θα ήταν να υποστηριχτεί η προσπάθεια του περιοδικού από όλους μας και να ενισχυθεί. Αφήστε που και το χρηματικό έπαθλο αντιπροσωπεύει ποσό που μερικοί συγγραφείς δεν έχουν εισπράξει από δικαιώματα πωλήσεων σε όλη τους τη ζωή.
Υ.Γ. Η δική μου πρόταση ή προτάσεις θα γίνουν αποδεκτές ή θα απορριφθούν ως…ανώνυμες;
- Ίσως είναι η σημαντικότερη συνέντευξη ανθρώπου της λογοτεχνίας που διάβασα μέσα στη χρονιά. Σίγουρα είναι η πιο αποκαλυπτική αφού ο εκδότης και ιδιοκτήτης του Κάκτου Οδυσσέας Χατζόπουλος τα είπε χύμα (και τσουβαλάτα) στο Κυριακάτικο Έθνος. Αφορμή, της συνέντευξης η απόφαση του Κάκτου το 1991, να εκδώσει όλα τα κείμενα της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας, που όπως αποκαλύπτει ο Χατζόπουλος έχουν φτάσει σήμερα τους 690 τόμους! Σταχυολογώ απαντήσεις του….
Για την Αρχαία Ελληνική Γραμματεία: ’’Βασικά δεν είμαι ευχαριστημένος, σ’ αυτά τα δεκαπέντε χρόνια έπρεπε να βγάλω όλο το διασωζόμενο υλικό των Αρχαίων Ελλήνων, που είναι στα 1260. Αλλά, βλέπετε, διαπίστωσα ότι όπως δεν θέλουν την Παιδεία οι νεοέλληνες, έτσι αδιαφορούν και για τους Αρχαίους. Κι όταν μιλάω για νεοέλληνες, μιλάω απ’ το 1821!’’
Για το περιεχόμενο της ιστοσελίδας του Κάκτου: ’’Ανάθεμα την ώρα που έχω κάνει αυτή την ιστοσελίδα. Δεν πιστεύω στο Ιντερνέτ. Το Ιντερνέτ είναι για ηλιθίους. Εγώ μιλάω κατά κανόνα και δεν μιλάω κατ’ εξαίρεση’’.
Για την ιστορία του Κάκτου: ’’Ο Κάκτος ξεκίνησε το 1974. Με τεράστια ονόματα. Αλλά από το 1960 σε ηλικία 18 ετών, έκανα ένα περιοδικό γραμμάτων- επιστήμης- τέχνης. Αυτό το περιοδικό λεγόταν ΄΄Ηνίοχος΄΄ και είχε όλη την αριστοκρατία, αφ’ ενός μεν της επιθεώρησης τέχνης που την είχανε κλείσει, αλλά και νέους ανθρώπους. Τον Ηνίοχο τον έκλεισε ο Καραμανλής. Το είπε αριστερό. Δεν ήταν αριστερό. Αλλά όπως αν θέλετε και ο σημερινός, ο ανεψιός, δεν έχει σχέση με τον πολιτισμό, παρ’ ό,τι πήρε το υπουργείο, άλλο τόσο είχε και ο Εθνάρχης. Ξέρετε, τα γονίδια αυτά συνεχίζουν. Κι αν τα παιδιά της Νατάσας γίνουν κι αυτά πρωθυπουργοί…’’.
Για το Υπουργείο και τους Υπουργούς Πολιτισμού: ’’Μετά την δήλωση αυτή του κυρίου Βουλγαράκη που πήρε το Υπουργείο Πολιτισμού και είπε ότι είναι συγκινημένος που άφησε ένα τεράστιο έργο ο κύρος Καραμανλής και άφησε ένα τέτοιο στίγμα που δεν μπορεί να το σηκώσει…Μα ο Καραμανλής δεν πήγε ποτέ στο Υπουργείο! Θέλει να μας πει ο Βουλγαράκης ότι δεν θα πάει κι αυτός ποτέ στο υπουργείο; Λοιπόν μη μας δουλεύουν όλοι! Βάλτε τα αυτά μέσα, σας παρακαλώ! Sudoku, είναι ο τίτλος! Sudoku! Κάντε μου την χάρη!’’
Για τον Σκαρίμπα και τα πρώτα του βιβλία: ’’Σε κάποια φάση σκέφτηκα να πλησιάσω τον Σκαρίμπα τον Γιάννη. Γιατί ενώ είχε έργα, είχα μάθει από έναν χαλκιδαίο, δεν έβγαζε άλλα. Τότε ζούσε ο Φίλιππος ο Βλάχος του είχε βγάλει ένα, του λέω ΄΄σ’ ενδιαφέρει;΄΄. Μου λέει ΄΄είναι τρελός, δεν μπορεί να συνεννοηθεί κανείς με τον μπαρμπα Γιάννη, αλλ’ επειδή εσύ είσαι πιο τρελός από μένα, πήγαινε και θα τα βρείτε΄΄. Πήγα στον μπαρμπα- Γιάννη και ξεκινήσαμε. Ετσι, το πρώτο μου μπεστ σέλλερ είναι του μπαρμπα Γιάννη. ΄΄21 και αλήθεια΄΄ που ξεπέρασε τις 40.000 βιβλία! Πριν από τον Σκαρίμπα είχα βγάλει κι ένα βιβλίο επιστημονικής φαντασίας. Η συγχωρεμένη η Καλιανέσαινα μόλις το είδε πλαστικοποιημένο και με πολλά χρώματα, με είπε ΄΄χασαποσέρβη΄΄. Δηλαδή, ποια είναι η αισθητική σου που βάζεις τόσα χρώματα!’’
Για το σχέδιο διαφήμισης των βιβλίων του: ’’Ξεκινώντας λοιπόν μετά την Επιστημονική Φαντασία- είμαι ο πρώτος που ξεκινώ την Επιστημονική Φαντασία- σκέφτηκα πώς θα διαφημιστούν τα βιβλία. Και βρήκα ένα βράδυ ένα σατανικό σχέδιο. Ηρθα και νοίκιασα ένα γραφειάκι στο δεύτερο όροφο της Ελευθεροτυπίας. Εδινα χαρτζιλίκι στον θυρωρό… Σκέφτηκα ότι άμα τους δημοσιογράφους τους παρασύρω στην έκδοση, διότι ψώνια δεν ήταν μόνο οι ποιητές, ψώνια ήταν και οι δημοσιογράφοι, θέλαν να βγάλουν βιβλία, αυτό το ‘ξερα, οι ιδιοκτήτες των εφημερίδων τι θα λέγανε; Δεν σου βάζω τσάμπα διαφήμιση Γερμανέ; Δεν σου βάζω Λευτέρη Παπαδόπουλε; Δεν σου βάζω Κυρ; Και αυτό ήτανε, βρήκα ένα γραφειάκι, έδωσα χαρτζιλίκι στον θυρωρό, ο θυρωρός μου ‘λεγε ΄΄ανέβηκε ο Φρέντυ Γερμανός΄΄ ή ΄΄θαρθει ο Φρέντυ Γερμανός΄΄ και μέσα στο ασανσέρ…
Ετσι έβαλα τους δημοσιογράφους και γίναμε φίλοι. Και όπως και έγινε, τους έβαζαν συνέχεια διαφημίσεις.
Και φτάνω στο σημείο το 1984 να κάνω τζίρο τον χρόνο 900 εκατομμύρια δραχμές’’.
Για τους νέους Ελληνες συγγραφείς: ’’Ενα πρόβλημα είχα, με τους έλληνες συγγραφείς, κι αυτά θέλω να γραφτούν. Πριν να συνεργαστούν μαζί μου, δεν έπαιρναν φράγκο από τους εκδότες…Όταν έβγαλα ΄΄Το μηδέν και το άπειρο΄΄ νοίκιασα διπλό περίπτερο στο Ζάππειο όπου γινόταν έκθεση βιβλίου. Κι έβαλα μόνο τίτλο ΄΄Το Μηδέν και το Απειρο΄΄! Σε διπλό περίπτερο! Με είπαν τρελό. Ετσι άρχισε το τρελός και μου’ χει μείνει.
Σήμερα, επειδή δεν υπάρχει αυτά που λέγαμε ΄΄είσαι αριστερός, είσαι…΄΄ πώς τα λέμε, τα κοινωνικά φρονήματα, τώρα έχουμε περάσει στους γραφικούς και στους τρελούς. Είναι… το νέο ποινικό μητρώο, αν θέλετε, η τρέλα και το να είσαι γραφικός. Δεν με πειράζει, ας συνεχίσουν έτσι, αυτοί είμαστε’’…΄Οταν ξεκίνησα τους Αρχαίους έλληνες συγγραφείς, εκεί σταμάτησα και τους σύγχρονους έλληνες. Γιατί με είχαν κουράσει πάρα πολύ, με την εξής λογική. ΄΄Εάν με αυτά που εκδίδαμε εμείς στους πρώτες εκδότες, δεν βγάζαμε ούτε δραχμή, ο Χατζόπουλος που μας δίνει μια δραχμή, πόσο μας κλέβει;’’. Ακούστε νοοτροπία! Ακούστε απλή μέθοδο! Εφόσον τους κλέβανε οι παλιοί κι εγώ τους έδινα και λεφτά, φαντάσου το μέγεθος της κλοπής! Τότε σκέφτηκα να βγάλω τους προγόνους΄΄….
Για τη διαφήμιση με τον Γεωργουσόπουλο: Μου ήρθε μια ιδέα, να πλησιάσω τον Γεωργουσόπουλο να μου κάνει διαφήμιση σ’ αυτή τη σειρά. 50% ότι ο Κώστας δεν θα δεχθεί, 50% ότι θα δεχθεί. Δεν πήρε χρήματα, δεν πήρε βιβλία, δεν πήρε τίποτα, βάζω έναν περίεργο τελειομανή σκηνοθέτη, τον Τάσο Μπιρσίμ, του λέει ΄΄φέρε δυο κοστούμια, 5 γραβάτες, ανέβα 10 φορές΄΄ σ’ έναν άνθρωπο που δεν δίνεις δραχμή να τον ταλαιπωρείς… Παρ’ όλα αυτά, εντάξει ο Κώστας το έκανε.
Ξέρετε τι ακούει ο Κώστας Γεωργουσόπουλος, σήμερα; Δεν φαντάζεστε! Επειδή είπε, ΄΄γιατί λέτε ότι υπάρχουν σκουπίδια΄΄. Δεν υπάρχουν και σκουπίδια σήμερα; Αλλά το θέμα δεν ήταν αυτό. Την δέχομαι εγώ την επίθεση. Και έμμεσα ο Κώστας. Λοιπόν αυτό που μου έκανε ο Κώστας, ωφέλησε πάρα πολύ τον ΄΄Κάκτο΄΄ και τον ευχαριστώ.
Το ρεζουμέ. Εγώ μέχρι σήμερα έχω δώσει γύρω στα έξι δισεκατομμύρια. Εχω εισπράξει τα μισά. Για δραχμές μιλάμε. Δεν χρωστώ. Αλλά εκείνο που μου κάνει κατάπληξη είναι ότι δεν έχει συγκινηθεί κανένας. Για να υποστηρίξει αυτή τη σειρά, όχι για τον Χατζόπουλο. Γι’ αυτά τα βιβλία τ’ ανέκδοτα που δεν θα έβγαιναν ποτέ. Εχω πάρει βραβεία απ’ το εξωτερικό, έχω πάρει βραβεία απ’ το εσωτερικό, αλλά ξέρω κάθε βιβλίο που βγαίνει θα πουλάει 100 βιβλία και μετά θα πηγαίνει αποθήκη. Και αυτό γίνεται τα πέντε τελευταία χρόνια.
Και δεν υπάρχει εδώ ένας υπουργός πολιτισμού, ένας υπουργός παιδείας, ένας υπουργός Οικονομικών, ένας Πρωθυπουργός, μια αντιπολίτευση, κανένας, να πει τι κάνει αυτός; Εκτός αν έχουνε πάρει εντολή απ’ τους ξένους να μην βγουν αυτά τα βιβλία!’’.
Για το ΕΚΕΒΙ και την…επέκταση στην…Κίνα: ’’ΤΟ ΕΚΕΒΙ δεν έχει κάνει κανένα πρόγραμμα για την Αρχαία Ελληνική Γραμματεία. Και προχθές μου στέλνουνε ένα χαρτί για συμμετοχή στην Κίνα. Και μου λένε τι έχει μεταφραστεί μέχρι τώρα στην Κίνα. Εχουν μεταφραστεί γύρω στα 37 βιβλία. Ένα βιβλίο ταξιδιωτικό, τρία παραμύθια, τρία βιβλία λογοτεχνίας, και τριάντα βιβλία ΄΄Αρχαίοι Ελληνες Συγγραφείς’’. Δηλαδή, πού να πάω να συνεχίσω; Στο Πεκίνο; Μήπως να πάω να συνεχίσω στην Κίνα;
- Τα πρωτοκλασάτα στελέχη των εκδοτικών οίκων (ειδικά των μεγαλύτερων σε κύκλο εργασιών και όνομα) βρίσκονται ήδη στη Φραγκφούρτη για τη μεγαλύτερη παγκοσμίως έκθεση βιβλίου. Ανάμεσα σε μπύρες, λουκάνικα και βιβλία θα παιχτεί το γνωστό παιχνίδι της…αγοράς. Διότι, από…πωλήσεις δικαιωμάτων οι περισσότεροι ελληνικοί εκδοτικοί οίκοι είναι μακράν νυχτωμένοι. Οπότε, απομένει να δούμε τι θα αγοράσουν. Τα τελευταία δύο-τρία χρόνια ακριβοπληρώθηκαν, στο όνομα του ανταγωνισμού και διάφοροι άγνωστοι συγγραφείς (μήπως και…προκύψει ο νέος Νταν Μπράουν), ενώ συνήθως την αγορά ’’σκουπίζει’’ ο Λιβάνης που δεν διστάζει να ’’κτυπήσει’’ και τους σκληρούς ’’πλειστηριασμούς’’ για μεγάλους ευπώλητους συγγραφείς του εξωτερικού. Τιμώμενη χώρα, φέτος, η Ινδία και θα μάθουμε αν εκτός από το κινηματογραφικό….Bollywood που ξαφνικά γίνεται μόδα παγκοσμίως, υπάρχει κάτι αντίστοιχο και στη λογοτεχνία της Ασιατικής χώρας. Ελληνικά περίπτερα εκδοτικών οίκων θα υπάρχουν πολλά αλλά μετά το…βατερλό του 2001 που η χώρα μας ήταν η τιμώμενη της έκθεσης και την αποτυχία των περισσότερων ελλήνων συγγραφέων στη Γερμανία δεν αναμένονται…θαύματα!
- Και τηλεοπτικός αστήρ η κυρά- Μάρα Μεϊμαρίδη. Μέσα στο μήνα ξεκινάει μεταμεσονύκτια εκπομπή (για το φόβο του…ΕΣΡ άραγε ή για το…υποβλητικό της υπόθεσης;) με τίτλο ’’Ιστορίες μυστηρίου’’. Η ’’φάμπρικα’’ που ξεκίνησε από τις ’’Μάγισσες της Σμύρνης’’ συνεχίζει να είναι προσοδοφόρα για την πανέξυπνη κυρά-Μάρα με επίφαση και επικάλυψη, αυτό ακριβώς που κατακρίνω, τον λογοτεχνικό…μανδύα. Τι σχέση έχει η λογοτεχνία με τις χιλιάδες…Κατίνες που ακολουθούν πιστά την κυρά-Μάρα, αγοράζουν από τράπουλες μέχρι μαντζούνια αδυνατώ να το καταλάβω. Κατά τα’ άλλα της βγάζω το καπέλο για την επιτυχία της.
- Σε νέα μετερίζια και ο Διονύσης Χαριτόπουλος που δοκιμάζει την τύχη του στον κινηματογράφο. Αυτό το διάστημα βρίσκεται στο τελικό στάδιο το μοντάζ της ταινίας ’’Ιλουστρασιόν’’ που σκηνοθέτησε ο ευπώλητος Έλληνας συγγραφέας. Πιστοί στη μόδα της εποχής οι συντελεστές της ταινίας άνοιξαν και ένα….blog. Σας παραπέμπω εκεί για λεπτομέρειες και φωτογραφίες του Χαριτόπουλου επί τω έργω (το σκηνοθετικό, γιατί περί νέας λογοτεχνικής δουλειάς του δεν έχει πάρει τίποτε το…αυτί μου):
www.illustrasion-themovie.blogspot.com.
- Για να μην κουράσω περισσότερο σήμερα αφήνω για αύριο το άρθρο της Αμάντας Μιχαλοπούλου στην Κυριακάτικη Καθημερινή. Νομίζω ότι πάλι θα ξεσηκώσει νέο κύκλο συζητήσεων και αντιδράσεων. Υπομονή μέχρι αύριο…
Comments:
Καλησπέρα. θέλω απλώς να επισημάνω ότι η φωτογραφία που βάλατε είναι απ' το περιοδικό Μήλο (για το οποίο δεν γνωρίζω σχεδόν τίποτα) και προφανώς δεν είναι το περιοδικό Να ένα μήλο της Λώρης Κέζα (το οποίο κυκλοφορούσε τουλάχιστον μέχρι τώρα χωρίς εξώφυλλο, άδετο) που διοργανώνει το διαγωνισμό. μάλλον πρόκειται για παρεξήγηση.
 
@mamaloukas
Σωστή η παρέμβαση. Η φωτογραφία αφορούσε ένα περιοδικό που εκδίδεται στο Αργος και αποσύρθηκε πάραυτα...
 
Yποκλίνομαι στην ουσιώδη ενημέρωσή σας. Δεν διάβασα το Έθνος την Κυριακή και μου ξέφυγε αυτή η πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη.
Ως γνωστόν όμως στην Ελλάδα όποιος τα λέει καλά έχει την ταμπέλα του τρελού...και η δικαίωση έρχεται μετά θανάτου.

Για τον διαγωνισμό αυτόν πρώτη φορά διαβάζω. Καιρός ήταν ν' αρχίσουν να γίνονται και εδώ τέτοια πράγματα. Ελπίζω και εύχομαι οι διαγωνισμοί των δύο περιοδικών (Διαβάζω & Να ένα μήλο) να φέρουν τομές και καινούρια πράγματα στην επιφάνεια. Ένας διαγωνισμός πρωτίστως για αυτό γίνεται. Εν αναμονή λοιπόν...

Καλό μήνα αγαπητέ Reader!
 
Καλημέρα κι από μένα,

Αυτό που δε μπορώ να καταλάβω ούτε για το Να Ένα Μήλο ούτε για το Διαβάζω είναι γιατί πρέπει να ξεκινήσουμε από το 2006; πολύ φτωχή τη βλέπω την παραγωγή την φετινή ενώ τα προηγούμενα δύο χρόνια βγήκαν καλύτερα βιβλία. Κι εγώ είμαι διαρρήδην αντίθετη με την "αυτοπροβολή". Δεν έχει νόημα. Λέω να κρατήσω την ψήφο μου για τις εκλογές...
 
Αυτή είναι η μεγάλη μου απορία. Πως ψηφίζουν για τα βραβεία, ας πούμε Νομπελ; Ξέρω, ότι η ακαδημία επιλλέγει τους κριτές αλλά οι κριτές τα διαβάζουν ΟΛΑ; ή ψηφίζουν με άλλα κριτίρια, ή στην τύχη; Μπορεί να διαβάζουν ομάδες - ομάδες. Ας πούμε κάθε ομάδα προτείνει τα καλίτερα, μετά τα καλίτερα από τα καλίτερα και στο τέλος το καλίτερο από τα καλιτερα - καλίτερα. Δεν ξέρω ρωτάω
 
Η συνέντευξη αφοπλιστική
 
@lady chill
Για τον διαγωνισμό σε μια πρόχειρη ματιά που έριξα χθες και σήμερα στον τύπο δεν είδα αναφορές. Δεν παίρνω και όρκο γιατί κοίταξα πολύ βιαστικά 3-4 εφημερίδες. Προφανώς το περιοδικό της κ. Κέζα δεν είναι μεταξύ των...ενδιαφερόντων των δημοσιογράφων του βιβλίου. Αντεύχομαι έστω και με καθυστέρηση καλό και δημιουργικό μήνα...
 
@solaris
Αγαπητή μου εγώ θα προτείνω να μπουν τιμής ένεκεν μόνο βιβλία του 2004! Γιατί; Ετσι μου αρέσει και κυρίως μου αρέσει να σε πειράζω! Για τον Αθανασιάδη σε κάτι που μου άφησες σε ένα άλλο post έχεις απόλυτο δίκαιο, είναι λάθος μου που δεν αναφέρθηκα αλλά δυστυχώς εκείνες τις μέρες απουσίαζα εκτός Ελλάδος...
Συνολικό βραβείο προσφοράς δίνεται μόνο από την Ακαδημία στα Οσκαρ. Στην Ελλάδα είναι σπάνιο και...μεταθανάτιο.
 
@ange-ta
Δεν ξέρω τη διαδικασία για τα Νομπέλ αλλά τα μέλη της ακαδημίας στα Οσκαρ είναι υποχρεωμένα να δουν όλες τις προτεινόμενες ταινίες. Δεν έγραψα η επιτροπή να διαβάσει όσα βιβλία κυκλοφορούν αλλά να διαβάσει τα προτεινόμενα...
 
@scalidi
Συμφωνούμε απόλυτα
 
Αναγνώστη με παρεξήγησες, όταν λέω όλα τα βιβλία εννοώ προφανώς ΜΟΝΟ ΟΛΑ τα προτεινόμενα. Γιατί θα ήταν τελείως παρανοϊκό να εννοώ όλα τα βιβλία. Και για την επιτροπή των μήλων και για το Νόμπελ.
 
Ρίντερ,

Μετά φταίει ο φονιάς!Με προκαλείς. Και πολύ. Τέλος πάντων, δεν θα τσιμπήσω γιατί παραείμαι χειμαρρώδης και θα έχει ατυχή κατάληξη η συζήτηση. Θύμησέ μου όμως όταν σε δω να σε "περιποιηθώ", γιατί εμένα, δε θα μου γλυτώσεις και να το ξέρεις. "Φόνισσα" θα γίνω (αφήνω το εικαστικό πάνω σας) και θα με γράφουν οι εφημερίδες.
Παρεμπιπτόντως, το 2004 εβγήκαν ο Παπαμόσχος και ο Καβανόζης.Ο Ηλίας παρέμεινε σταθερός στη γραφή του ενώ ο Καβανόζης αρχίζει και μου τα χαλάει πολύ τελευταίως στο γράψιμό του. Επίσης εβγήκε και μια που είναι μανούλα στα παστίς και να την προσέχεις γιατί καμιά μέρα θα δεις το μπλογκ σου "παστιτσαρισμένο" και θα πάθεις έμφραγμα (και είσαι και σε "κρίσιμη" ηλικία!).χα, χα, χα!!
Θα τη λάβω ως ένδειξη συμπαθείας τη μπηχτή σου.
Και ολίγη σοβαρότης. Περίμενα πως και πως να γράψεις κάτι για τον Αθανασιάδη. Το παστίς ντε Ντοστογιέβσκι τον έκανε γνωστό στο εξωτερικό. Πότε θα ανεβάσεις τίποτα;Χτες τον είχε ο Μπουκάλας στην Καθημερινή-αλλά απογοητεύτηκα πολύ. Είναι δυνατόν να γράφονται τόσα λίγα από μια τέτοια εφημερίδα για έναν τέτοιον συγγραφέα; λένε οτι σαν άνθρωπος ήταν σκουπίδι αλλά ως λογοτέχνης, ανήκε σε μια κατηγορια στην οποία κανείς από τους σύγχρονούς μας δεν θα έχει την τιμή να ανήκει.
Χα!(και πάλι)αδιάβαστος ο Ρίντερ! Γουέλ, με το Να Ένα Μήλο ασχολούνται και μια χαρά σε πληροφορώ.Πρώτα απ' όλα οι εκδότες αυτοπροσώπως που ψάχνουν για λαυράκια -(...αυτό το "κομμάτι" ποιός θα το πάρει;").Δεύτερον οι εκατοντάδες φιλοδοξούντες-να-γενούν-συγγραφείς σε κάθε τεύχος που στέλνουν έναν καταπληκτικό αριθμό χειρογράφων στην έρμη τη Λώρη.Τρίτον, οι βιβλιοκριτικοί με πρώτον και καλύτερον τον Κούρτοβικ που το παρακολουθεί στενά το θέμα και τα λέει χύμα (δεν μπορείς να φανταστείς πόσοι Μηλίτες θα ήθελαν να τον φιλήσουν!),τον Πιμπλή, που επίσης δε χαρίζει τίποτα, και την Θεοδοσοπούλου, που τα "φυλάει" για να τα πει όταν πρέπει (μια χαρά τα λέει). Υπάρχει και ένας αριθμός ανθρώπων του βιβλίου που σκοτώνονται ποιός θα πρωτοπάει στις εκδρομές του. Μετά την προεργασία του Σαββάτου θα γενεί και εκδρομή, εις το Ναύπλιον, εικάζω.
Πέρυσι, όταν οι Μηλίτες είδαν τον Τατούλη, το μούγγωσαν. Κάτι τους ρώτηξε ο χριστιανός και εκεί να δεις Ρίντερ! λες και τους είχες κεράσει σφηνάκι με κώνειο!Ελπίζω εφέτος, εαν μας τιμήσει ο Βουλγαράκης, να είναι πιο ομιλητικοί...
Όπως και να'χει, 3000 ευρώ είναι πολλά λεφτά. Ξέρεις πόσα βιβλία παίρνεις από το παζάρι του Φλεβάρη με 3000 ευρώ;;
καλό χειμώνα σε όλους.
 
Η υπόθεση Νομπέλ είναι μια βρώμικη ιστορία. Δε μπορώ να δεχτώ ότι υπάρχει ένας Νόρμαν Μαίηλερ -"καλός" για εκατό πούλιτζερ, αλλά όχι για ένα Νομπέλ. Είναι κάτι που μεθοδεύεις.
 
@solaris
Στον πόλεμο των εντυπώσεων είσαι καλή αλλά πρέπει να μάθεις ένα βασικό κανόνα. Μια φορά και καλή...Οπως η πρόταση για τα βραβεία του 2004...
Για το Να ένα μήλο έγραψα απλώς ότι το αγνόησαν οι εφημερίδες (όσον αφορά το διαγωνισμό και ότι δεν πήρε το μάτι μου κάποια αναφορά). Τα υπόλοιπα δεν τα ξέρω. Δεν πάω εκδρομές με λογοτεχνικές παρέες. Οσο για το τι θα γίνει όταν με συναντήσεις μάλλον τίποτα γιατί δεν θα προλάβεις. Μοιράζω....χαρτάκια όπως οι τράπεζες σε όσους έχουν κάτι να μου....πουν και μαζεύονται πολλοί. Αρα, είναι πιθανό να μην βρεις ούτε...κομμάτι μου αν δεν έχεις γρήγορα αντανακλαστικά.
 
Βρε που στο τέλος θα κατηγορηθώ για σέξουαλ χαράσμεντ!΄Μον σερί, το γάντι σηκώνω (πολύ γάντι στο "πάτωμα" του μπλογκ.

Και άκοπο, και... άδετο το Μήλο. Ελπίζω τώρα που άλλαγε εκδότη και πήγε στον εξαιρετικό Πόλις να συνεχίσει να φτιάχνεται στο χέριμε το ακριβότερο χαρτί της αγοράς (και πάντα δίχως ούτε ένα λάθος).
Ο ΕΥΡΩΝ ΚΟΜΜΑΤΑΚΙΑ ΤΟΥ ΡΗΝΤΕΡ ΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΦΟΡΙΑ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ (φταίει ο φονιάς;)
Στέλλα Σολάρις
 
Post a Comment



<< Home

This page is powered by Blogger. Isn't yours?